تحلیل فیلم

سلام بر تموم دوستاي خوب و مهربونم

نميدونم فيلم دلشکسته رو ديديد يا نه، اگر ديديد که درباره تحليل من نظر بديد، اگر هم نديديد که حتما ببينيد و نظر بديد

اين فيلم درباره جامعه آرماني ساخته شده، البته با فيلم نامه متفاوت و جذاب که باعث جذب هر بيننده اي ميشه،

شخصيت هاي جالب با بازي های متفاوت 

اما درباره فيلم

اين که ما به چنين موضوعي بپردازيم بسيار لازم  ضروري  و فکر نکنم کسي به اين قسمت کار ايرادي بگيره ولي اينکه چه جوري به اين موضوع بپردازيم مهم و تامل بر انگيزه

داستان با کلاس درس استاد جامعه شناسي که داره واحد جامعه آرماني (يا همون اتوپيا در مباحث جامعه شناسي؛ که البته زمين تا آسمون با هم فرق ميکنن) رو ميگه شروع ميشه، مثل هميشه تقابل دو گروه و طرز فکر رو در مقابل هم نشون ميده که تا اينجا حرفي نيست و جالب هست که دو گروه متناقض رو به چالش بکشيم

حالا قضاوت نميکنم بزار جريان فيلم رو به طور خلاصه بگم، کلاس تشکيل شده از دو طيف: يکی کاملا حزب اللهي که کارگردان فوق العاده حساس بوده که بفهمونه حزب اللهي حزب اللهي ان، و طيف ديگه کاملا سکولار سکولار، خلاصه استاد تصميم ميگيره با يه طرفند زيرکانه و يک محاسبه ميليمتري هر گروه اين از کلاس رو به جون يکي ديگه شون بندازه و برای همين پايان نامه هاي مشترکي براشون تعريف ميکنه و از قضا دو دانشجوي زرنگ اما کاملا متفاوت، دو دانشجويي که از نظر خانوادگي هم در محيطي آکنده از عشق و محبت بزرگ شدن و قراره که فيلم اينها رو به صورت دو تيپ ايده آل از دو خانواده متفاوت يکي سکولار و ديگري فرزند شهيد و حزب اللهي سر سخت که دائما روزه و..، نشون بده

بازم حرفي نيست چون از دل همين تقابلهاست که به قول استاد جامعه شناسي فيلم، بزرگترين شاهکار تدريس من و يک پايان نامه ماندگار از دلش در مياد

ولي در آخر اين جريان با کمال آرامش به پايان ميرسه، منظورم اينه که تقابل دين و سکولاريسم، با ازدواج اين دو پرستوي عاشق تموم ميشه

ديگه از فيلم چيزي نقل نميکنم تا مشتاق بشيد، ببينيد

حالا ميخوام چند نکته اي که به ذهنم مياد رو بگم

اول اينکه در اين فيلم به مهم ترين چالش فکري دوران معاصر اشاره شده، نه چند دهه و چند سال، بلکه چند سده ست که دنياي اسلام با اين چالش روبه رو شده، از اون زماني که نيچه اعلام مرگ خدا کرد بشر به زندگي بدون خدا يا همون سکولار بودن و دنيوي انديشدين فکر کرده

و همين قدر که نويسنده، کارگردان و تهيه کننده حاضر به چنين سرمايه گذاري شدن اهميت زيادی داره و البته ميدونيد که مدتها هم اکران نشد

دوم اينکه با توجه به اهميت اين موضوع، بايد تشکر کرد که به اين زيبايي به اين موضوع پرداخته شده و من به عنوان يک جامعه شناس، از دست اندر کاران اين فيلم تشکر ميکنم که موضوع سنگين و پيچيده فکري  دنيای معاصر رو به عرصه جامعه آوردن و اين هم از معجزات هنر و سينماست

ولي ميخوام چند نکته رو به بهونه اين فيلم هم به نويسنده و کارگردان گفته باشم هم به جامعه علمي کشورم که هميشه با جريانات فکري اين جوري برخورد کردن، و البته اين موضوع جاي بسي ناراحتي و دلخوري داره، اميدوارم اخلاق علمي در بين ما رواج پيدا کنه تا بتونيم در مورد اين مسائل که مهم و اساسي ان بهتر و در فضاي مناسبتر گفتگو کنيم

اين که ما همه چيز رو به اين راحتي ميخوايم حل کنيم باعث ميشه از نکات مهمي هم غفلت کنيم

مثلا من در اين فيلم از ديالوگهاي خسرو شکيبايي و در مقابل اون مادر امير علي که مکمل هم بودن لذت بردم،

از نگاه با دقت استاد اين درس در دانشگاه به خودم باليدم ولي نميشه اين ديلوگها رو که نشون از اختلاف عميق و در عين حال محترمانه اين دو خانواده  و دو قشر روشنفکر رو، با يک عشق کودکانه حل کرده و به تمام اين پرسشها پاسخ داد

در فيلم سولات مهم و اساسي درباره حضور خدا در زندگي، نقشهاي اجتماعي، هنجارهاي هر گروه در فضاي فکري خاص خودش و... مطرح شد که هر بيننده اي و لو غير تيز بين رو هم به سوال وا ميداره که مثلا کسي که انقدر دقيق و موشکافانه و عميق به امير علي ايرادات منطقي و علمي ميگيره چه طور حاضر ميشه به اين راحتي کوتاه بياد و با وساطتت نذر به تمام سولاتش خاتمه بده،

يادمه در جريان گذروندن اين واحد با جناب ميرسپاه که نيازي به معرفي اين شخصيت ارزنده نميبينم چقدر با استاد کل کل داشتيم و نميتونست ما رو به اين راحتي قانع کنه حالا بگذربم

ولي نميتونم قبول کنم که شبهات دقيق سکولاريسم که مثل بخت به جون جامعه و دانشگاه هاي ما افتاده به نحوي که حتي اساتيد هم عميقا به اين مساله اعتقاد دارن رو به راحتي از ذهن ها بيرون کرد

و اين اساتيد تنها کاري که ميکنن اينه که ذهنيت هاي جديد رو با لطايف بيشتري برا جوون ها مطرح کنن و اون حزب اللهي هاي کلاس به جز امير علي، همشون رو با چند ترم درس خوندن توی دانشگاه ميتونن تغيير بدن

که متاسفانه الان جامعه ما، از همين تندروی ها رنج ميبره، و ما روح دين رو حتي در اين قشر هم نميبينيم و اين درد بزرگي که ناشي از همين نوع نگاه هاي سطحي و ساده ماست بعضي وقتا به قول استاد شجاعي زند دلم ميخواد يه آخوند ساده و بي غل و غش پيدا کنم و پاي صحبت هاش بشينم و به نظرم صدها از اين فيلم کارسازتر و بهتره تا اينکه اين طوري ذهنيت ها رو خراب و مغشوش ببينم

حرف در اين مورد زياده سعي ميکنم با هر بهونه اي سخنم رو ادامه بدم  

ندای وحدت:

...سکوت بلندترین فریاد  است...

 ای ایران.........

ترانه‌ای رو که برات گفته بودم فروختمش     

با پول اون نخ خریدم زخم دلم رو دوختمش