اندیشه ها ۱ 

دیورینگ، سایمون (ویراستار 1382)  مطالعات فرهنگی. مجموعة مقالاتی از آدورنو، بارت، فوکو، لیوتار و...، ترجمة نیما ملک محمدی و شهریار وقفی پور، تهران، 423 صفحه + کتابشناسی

کتاب دیورینگ که در آن 17 مقاله در حوزة مطالعات فرهنگی در 8 فصل ارائه شده‌اند، یکی از بهترین منابع برای شروع به پژوهش و شناخت در مورد مکتب ”مطالعات فرهنگی“ به حساب می‌آید. این  مکتب که در سال های پس از جنگ جهانی دوم در بیرمنگام و به وسیله روشنفکرانی که اغلب تمایلات چپ و مارکسیستی داشتند،  به وجود آمد، کار خود را عمدتا بر مطالعه بر مصرف فرهنگی در ابعاد گستردة آن به خصوص در قالب کالاهایی که از طریق رسانه های جمعی به مردم عرصه می شوند (برنامه های رادیویی. تلویزیونی، روزنامه ها ....) متمرکز کرده است. دیورینگ تلاش کرده است که ابتدا با  آوردن مقاله ای از آدورنو و هورکهایمر، ریشه های نظری این مکتب را در فرانکفورت روشن کند و سپس دست به انتخابی آزاد زده است که همواره قابل توجیه نیست. برای مثال،  قرار دادن بارت در این مجموعه جای اندکی تامل دارد. برخی از بهترین مقالات این مجموعه همچون مقاله کلیفورد دربارة  جمع‌اوری آثار هنری فرهنگ،  و مقاله ریموند ویلیامز دربارة نظام جادویی تبلیغات و مقالة استوارت هال دربارة رسانه ها و عرصه عمومی، به خوبی این مکتب را می شناسانند.  مقدمه خود دیورینگ نیز بسیار قابل توجه است و می تواند خوانندگان را با تاریخچة مکتب مطالعات فرهنگی آشنا کند

بررسی زندگی و آثار میشل فوکو

دیرینه شناسی

دیرینه شناسی، روشی است که فوکو در دوره اول فکری خود، آنرا درپیش می‌گیرد. فوکو دراین دوره 4 اثرعمده تألیف می‌کند که به ترتیب عبارتند از: دیوانگی وتمدن"،"تولد درمانگاه"،"نظم اشیا"و"دیرینه شناسی دانش". بشیریه در مقدمه‌ای بر ترجمه فارسی کتاب دریفوس ورابینو می‌نویسد:دیرینه شناسی شیوه تحلیل قواعد نهفته وناآگاهانه تشکیل گفتمان ها درعلوم انسانی است(دریفوس ورابینو 1379:20) از نظرکچوئیان، هدف مطالعه دیرینه شناسانه، دستیابی به عمق دانش درهر عصر وتوصیف آرشیوی از احکام است که در عصر یاجامعه‌ای خاص رایج است.

نظریة انتخاب عقلانی «بهای هر چیز»

مقدمه: فردگرایی روش‌شناختی

در پی طرح نظریات آکزاندر، اکنون عموماً پذیرفته شده است که دستاورد پارسونز کنار هم قرار دادن دو انتهای یک پیوستار، یا طرفین یک تقابل ـ که با اصطلاحات کنش و ساختار، یا فرد وجمع مشخص می‌شود ـ در قالب یک نظریة نظام‌یافته است. با وجود این، همان‌طور که در بحث از نو کارکردگرایی و نظریة تضاد تأکید کردم، نظریۀ پارسونز اراده‌گرایانه است ـ با فرد کنش‌گری آغاز می‌شود که در محیطی خاص از میان گزینه‌های مختلف دست به انتخاب می‌زند، و سعی می‌کند از آن جا به سمت تحلیل نظام‌های اجتماعی حرکت کند. بحث من این است که چنین حرکتی امکان‌پذیر نیست، اما در عین حال هیچ چاره‌ای جز در نظر گرفتن هر دو نداریم.

من این­جا بس دلم تنگ است

و هر سازی که می­بینم بد آهنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است؟  مهدی اخوان ثالث

بیاید پاهایمان را از همه قل و زنجیرهای متعارف اجتماعی برهانیم و پا را فراتر از همه وابستگی­ها گذاشته و خود را به راه اصلی و هدف برسانیم.  راهمان را به سوی خورشید باز کنیم و بدون خستگی راه را ادامه دهیم. هر گاه خسته شدیم، خسته و نا امید از رسیدن و آنگاه که بی­زار شدیم به یاد این بیافتیم که جاده منتظر است، منتظر قوم­ها و اگر راه نیافتیم، جاده از بی کسی خواهد مرد.

راه خانه انسان است و رفتن وطن او. در مسیر راه نباید ایستاد، مگر برای بخشیدن، برای بخشیدن چیزهایی که به تو داده شده است. زیرا ادامه راه با سبک­بالی ممکن است.

باید راه را تا بی­نهایت تا خدا ادامه داد این ماجرای زندگی است.

ماجرای همه چیز و همه کس. هر چقدر که آماده باشی هنوز راه هست.

و گناهی که هرگز بخشیده نمی­شود ماندن است. زیرا انسان برای رفتن آمده است نه ماندن.

بسمه تعالي

در مورد جامعه‌شناسي ديني رابطۀ بين چند واژه مهم است:

كلام: به توضيح و تغيير افعال و اوصاف خداوند مي‌پردازيم نه به ذات خداوند (روش استناد به نقل).

فلسفه دين: از چيستي، ماهيت و گوهر ديني بحث مي‌كند، با روش نقلي و فلسفي محض.